Linteloo

Jan te Lintelo van het meubelmerk Linteloo wordt vaak als onrustig bestempeld, maar eigenlijk vindt hij dat zelf wel een kwaliteit. ‘Misschien is die onrust juist de charme van de collectie en het bedrijf,’ zegt hij.

Ruim tien jaar gelden stak hij al zijn geld in zijn nieuwe meubelmerk Linteloo en startte met meubels en verlichting van jonge Nederlandse ontwerpers als Roderick Vos en Edward van Vliet. Jan besloot zich te concentreren op zitmeubelen en tafels, en af te zien van vloerkleden, verlichting, accessoires. Eindelijk
produceerde hij het meubel dat al jaren in zijn hoofd zat en dat hem zo vaak was afgeraden: een enorme leefbank. De Easy Living, een nonchalante bank van 2.65 m waar iedereen spontaan op neerplofte, werd een daverend succes.

Vanaf toen begon Linteloo te lopen.
Als een sneeuwbal die van een berg afrolt, zoals Jan te Lintelo zelf zegt. De enorme houten VNU tafel van Henk Vos die volgde, werd ook een succes en is veelvuldig gekopieerd ‘Ik kijk niet naar wat anderen doen, ik denk honderd procent vanuit mezelf. Als ik behoefte heb aan een bepaald meubel zijn er vast meer mensen die dat hebben. Die dingen zitten in de lucht. Linnen vind ik zelf prachtig, dus dat gebruik ik, ook al kreukt het. Ik ga altijd eerst mijn gevoel achterna. We zetten een beeld neer, een sfeer van lekker leven. Onze strakke banken zijn gezellig strak, het leer van onze stoelen is plantaardig gelooid, kwetsbaar, er komen krasjes op. Het leeft, dat vind ik belangrijk. Dat maakt de Aulia ook bijzonder, dat tafelblok is heel strak, maar door die verschillende tinten hout gebeurt er ontzettend veel. Onze meubels zijn net even verrassend, maar niet te gecompliceerd. We maken leefbare meubels.

Linteloo is een keus.
Dat zie je ook aan de mensen die hier komen, dat zijn allemaal leuke types.
Die kopen zo’ – hij knipt met zijn vingers - ‘een bank als ze er weg van zijn.’.